Wieczór spędzony przed telewizorem... Zabawna komedia z udziałem sław kina nagle nieco drastycznie przerwana (i to w kulminacyjnym momencie!), a na antenie pojawia się tradycyjnie piętnastominutowy blok reklamowy, do którego zwykle bywam zdystansowana, próbując za wszelką cenę nie ulegać manipulacjom producentów różnego rodzaju "nowości" na rynku. Moja pewność siebie, iż nie poddam się namowom zakupu sprawia, że wciąż siedzę przed ekranem mojej 50 calowej plazmy ze szklanką soku pomarańczowego w ręku w oczekiwaniu na kontynuację filmu, starając się przy tym nie stracić w pamięci jego wątku. Znudzona i coraz bardziej nieobecna myślami... aż w jednej chwili moja uwaga zostaje przywrócona za sprawą reklamy pewnego napoju alkoholowego firmowanego przez bardzo zacne i dostojne zwierzę, żubra... Nie wszyscy mieli okazję podziwiać króla puszczy w rzeczywistości. Ci, którzy mieli ten zaszczyt z pewnością podobnie jak ja oglądają ów spot reklamowy z sentymentem, wspominając być może wakacyjny pobyt w Białowieży. Białowieża jest największym zielonym punktem na mapie Europy z uwagi na to, iż Puszcza Białowieska, do której przynależy właśnie Białowieża jest ostatnim naturalnym lasem nizinnym naszego kontynentu. Jest jednocześnie ostatnim naturalnym europejskim domem żubrów. W Puszczy Białowieskiej populacja żubra liczy około 450 osobników. Jest to gatunek żubra nizinnego (Bison bonasus). Niestety, nie zamieszkuje on owych terenów w stanie dzikim, gdyż wszystkie "pierwotne" żubry żyjące w Puszczy Białowieskiej wyginęły do roku 1920 w wyniku kłusownictwa oraz I wojny światowej. W późniejszym czasie populacja żubra nizinnego w białowieskich lasach została odtworzona dzięki osobnikom hodowanym w niewoli. Dla ciekawostki warto wspomnieć, iż masa dorosłego samca waha się od 500 do 950 kg, a samicy 100 - 160 kg. Jeśli będąc turystą w Białowieży wybierzemy się na przechadzkę szlakami Puszczy Białowieskiej i napotkamy na zwierzę o dużej głowie, szerokim wypukłym czole z nad którego wyrastać będą rogi skierowane do góry i zagięte do środka, grubej szyi z wyraźnym podgardlem oraz potężnym tułowiem porastającym brunatno - kasztanową sierścią, to możemy być pewni, iż właśnie mamy przed sobą jednego z przedstawicieli białowieskiego stada żubrów. Zresztą, trudno pomylić go z jakimkolwiek innym ssakiem, tym bardziej jeśli jego podobizna jawi się nam na ekranach telewizorów praktycznie każdego dnia. Zrównoważony, spokojny, kontrolujący sytuację wokół... niech reklamowe pozory ospałego wręcz zachowania żubra nie wprowadzają nas w błędne przekonanie, iż jest to zwierzę całkowicie bezpieczne dla otoczenia. Chociaż nie jest skory do przejawiania agresji wobec człowieka, to musimy pamiętać, że jest to szlachetna, ale dzika odmiana bydła, a jego samce, jak wszystkie byki, bywają nieprzewidywalne w swoich reakcjach. Ociężały i powolny na pozór żubr sprowokowany ekstremalną sytuacją może osiągnąć nawet 80km/h, co daje nam obraz jego siły. Bez wątpienia każdy turysta za główną atrakcję Białowieży uznaje obecność w jej pierwotnych lasach króla puszczy, a niemożliwość spotkania go w rzeczywistości stanowiłaby dlań wielkie rozczarowanie. Na szczęście zaledwie kilka kilometrów przed Białowieżą na wydzielonej części Białowieskiego Parku Narodowego znajduje się rezerwat pokazowy Puszczy Białowieskiej. Możemy tam zobaczyć żubry w warunkach zupełnie dla nas bezpiecznych. Wraz z upływem godzin i kolejnymi nowymi grupami turystów zwierzęta uciekają w głąb rezerwatu, chroniąc się przed prażącym słońcem, hałasem i tłumem dlatego jeśli chcemy obejrzeć zwierzęta z bliskiej odległości, to najlepiej zwiedzać rezerwat w porach porannych. Prócz żubrów teren rezerwatu pokazowego Puszczy Białowieskiej zamieszkują także: koniki, wilki, dziki, tarpany, jelenie, sarny oraz łosie. Poza tym jeszcze jedna atrakcją tego miejsca jest wartą podkreślenia jest żubroń - krzyżówka żubra z krową hodowlaną. Spacerując ścieżkami rezerwatu warto zwracać uwagę na tablice informacyjne umieszczone tuż obok wybiegów. Dzięki nim można dowiedzieć się wielu ciekawych informacji o danym gatunku, miejscu jego występowania oraz wzbogacić swoją wiedzę dotyczącą żubrów, ich cech i zwyczajów.